పూసే పువ్వుకు ఎందుకె సిగ్గు

పూసే పువ్వుకు ఎందుకె సిగ్గు
సిరు బుగ్గలలోన ఎందుకె నిగ్గు
     అరవిరిసిన అందం అందని ఎత్తు
     విరబోసిన మనసుకు లేదే హద్దు
ఉహలకందని ఆశలే ఇద్దూ………. పూసే పువ్వుకు ఎందుకె సిగ్గు

రెక్కలు తొడిగెను పువ్వులే
ప్రేమే పండెను ఇక నవ్వులే
వయసే దాచెను వలపులే
మనసంతా నీకై తలపులే
      దూరమే నిట్టూర్పులయ్యి
      భారమే పెరిగెనే
      ప్రాణమే నీ చెలిమి కోసం
      ధ్యానమే చేసెనే
వెల్లువైన ప్రియసఖి అల్లరిలో… పూసే పువ్వుకు ఎందుకె సిగ్గు

వెన్నెల చీకటి మనకే
వన్నెలు దాచకు పలుకే
సిగ్గుల మొగ్గవి కాకే
నులి వెచ్చని కౌగిలి నీకే
      శ్వాశలోని వేడి దాడి
      ఆశలే పెంచెనే
      చెప్పలేని భాషలోన
      భావమంతా కరిగెనే
అల్లుకున పిల్ల ప్రియబిగిలో……పూసే పువ్వుకు ఎందుకె సిగ్గు